Kasy i drukarki fiskalne Elzab w sklepie mMedica. - Aktualności

Kasy i drukarki fiskalne Elzab w sklepie mMedica.

Moduł Interakcje Leków Pharmindex, to nowy system kontroli interakcji pomiędzy lekami, który skutecznie wspiera pracę lekarza, głównie w trakcie wystawiania recept. Możliwość stałej kontroli interakcji znacznie wpływa na zwiększenie bezpieczeństwa terapii oraz ułatwia jej zmianę. Podstawowy sposób kontroli interakcji to wybranie z listy dowolnych nazw handlowych leków i sprawdzenie poziomu interakcji jaki zachodzi pomiędzy nimi.

Moduł Interakcje Leków Pharmindex oferuje również zaawansowane rozwiązanie, czyli możliwość kontroli interakcji w trakcie wystawiania recepty. W prosty sposób można sprawdzić interakcje pomiędzy aktualnie przepisywanymi lekami w momencie umieszczania tych leków na recepcie. Wynik kontroli prezentowany jest w postaci prostego diagramu, gdzie poziom interakcji oznaczany jest kolorami. Diagram jest uzupełniony szczegółowym opisem interakcji.

Wyżej opisane sposoby użycia systemu kontroli interakcji istotnie wpływają na zwiększenie wygody i szybkości pracy lekarza.

Kluczowym elementem całego rozwiązania jest merytoryczna zawartość bazy interakcji.

Moduł Interakcje Leków Pharmindex zawiera informacje o wystąpieniu potencjalnej interakcji pomiędzy lekami sklasyfikowanymi według nazw substancji czynnych (inaczej molekuł). Moduł ma na celu ułatwienie codziennej pracy lekarza oraz umożliwienie szybszego podejmowania decyzji terapeutycznych. Moduł opiera się w swoich zasadach działania na medycynie opartej na faktach (evidence based medicine - EBM). Informacje o interakcjach są pozyskiwane z fachowej prasy medycznej zarejestrowanej na liście filadelfijskiej czasopism (ISI). Każda najmniejsza informacja o potencjalnej interakcji oraz toksyczności jest odnotowywana oraz aktualizowana w bazie.

Tak ważna informacja o interakcji pomiędzy lekami jest podana w sposób przejrzysty oraz zgodny z doniesieniami najnowszej medycyny, co pozwala lekarzowi bezpiecznie wdrażać terapię dla pacjenta.

Dzięki wykorzystaniu informacji zawartych w Module Interakcje lekarz może w szybki sposób zmienić terapię, jeżeli występuje ryzyko potencjalnej interakcji pomiędzy lekami. System podpowie lekarzowi jak prowadzić pacjenta podczas stosowania leków z uwzględnieniem interakcji pomiędzy nimi.

Substancje czynne są zgrupowane w klasy interakcji. Każda interakcja zachodzi pomiędzy dwoma klasami interakcji i jest opisana przez następujące warunki:

  • ciężkość (skala opisowa), np.: przeciwwskazanie; unikać jeżeli to możliwe; poważna; wymagana szczególna ostrożność; wymagana ostrożność; umiarkowana; o małym znaczeniu; nieistotna klinicznie; nie ustalona,
  • siła interakcji (skala numeryczna od 1 do 5) i odpowiadające im opisy,
  • prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji (skala opisowa), np.: ustalone; istotne; ograniczone; nie ustalone,
  • środki ostrożności (forma opisowa) np.: należy dostosować dawki obu leków; należy dostosować dawkę leku; leki należy podawać oddzielnie; należy unikać skojarzenia; znaczenie kliniczne nie ustalone: należy obserwować ewentualne objawy interakcji; należy rozważyć zastosowanie alternatywnych i/lub dodatkowych metod antykoncepcji; należy potwierdzić w literaturze; należy zmniejszyć dawkowanie leku; nie mieszać; należy zwiększyć dawkowanie leku; interakcja nieistotna klinicznie; należy monitorować zapis EKG; należy kontrolować stężenie elektrolitów we krwi, itd.
  • obserwacje (forma notatki), np.: Paracetamol i jego pochodne zmieniają parametry farmakokinetyczne Lamotriginy. Paracetamol może zwiększać klirens lamotryginy, co może powodować obniżone efekty jej działania. Jedno z badań wykazało, iż chroniczne stosowanie paracetamolu, zmniejszało AUC i okres półtrwania lamotryginy (o odpowiednio 20% i 15%) i zwiększało ilość niezmienionej lamotryginy w moczu. Chociaż efekty kliniczne są mało prawdopodobne, należy mieć świadomość potencjalnej konieczności zwiększenia dawki lamotryginy,
  • referencje - zbiór czasopism medycznych najczęściej czytanych przez środowisko medyczne oraz farmaceutyczne zarejestrowanych na liście filadelfijskiej czasopism (ISI).

 

 

Moduł Interakcje Leków Pharmindex zawiera dzisiaj 5 327 interakcji pomiędzy lekami.

Moduł Interakcje Leków Pharmindex - praktyczne wykorzystanie – leki często przepisywane:

Przypadek pierwszy:

  • Pacjent leczony lekiem z substancją czynną: atorwastatyna. Leczenie długotrwałe.
  • Lek ma następujące wskazania: Hipercholesterolemia: uzupełnienie leczenia dietetycznego w celu obniżenia podwyższonego stężenia całkowitego cholesterolu, cholesterolu LDL, apolipoproteiny B i triglicerydów u dorosłych, młodzieży oraz dzieci w wieku od 10 lat lub starszych z hipercholesterolemią pierwotną, w tym heterozygotyczną hipocholesterolemią rodzinną lub z hiperlipidemią mieszaną (odpowiadającą hiperlipidemii typu IIa i IIb wg klasyfikacji Fredricksona) w przypadku niewystarczającej odpowiedzi na stosowanie diety i innych niefarmakologicznych metod leczenia. Lek jest również stosowany w celu obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego i cholesterolu-LDL u pacjentów z homozygotyczną postacią rodzinnej hipercholesterolemii jako terapia dodana do innych sposobów terapii hipolipemizującej (np. afereza cholesterolu-LDL) lub wtedy, gdy taka terapia jest niedostępna. Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym: Zapobieganie zdarzeniom sercowo-naczyniowym u pacjentów, u których ryzyko pierwszego zdarzenia oceniane jest jako duże, wraz z działaniami mającymi na celu redukcję innych czynników ryzyka.
  • Zapytanie do systemu: czy można włączyć do leczenia lek z substancją czynną: klarytromycyna.
  • Lek ma następujące wskazania: Zakażenia wywołane przez drobnoustroje wrażliwe na klarytromycynę: zakażenia górnych dróg oddechowych (np. zapalenie gardła wywołane przez paciorkowce, zapalenie zatok); zakażenia dolnych dróg oddechowych (np. zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc); ostre zapalenie ucha środkowego; zakażenia skóry i tkanek miękkich (np. liszajec zakaźny, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie tkanki łącznej, róża, ropnie); zakażenia zębów i jamy ustnej (np. ropień okołowierzchołkowy, zapalenie ozębnej); rozsiane lub zlokalizowane zakażenia Mycobacterium avium lub Mycobacterium intracellulare; zlokalizowane zakażenia Mycobacterium chelonae, Mycobacterium fortuitum lub Mycobacterium kansasii; zapobieganie rozsianym zakażeniom wywołanym przez kompleks Mycobacterium avium (MAC) u pacjentów zakażonych HIV (liczba limfocytów CD4 >100/mm3); zakażenie Helicobacter pylori (u pacjentów z owrzodzeniem dwunastnicy i potwierdzonym diagnostycznie zakażeniem), w skojarzeniu z preparatami hamującymi wydzielanie soku żołądkowego oraz innym antybiotykiem.
  • Odpowiedź z systemu:
  • ciężkość interakcji: umiarkowana
  • prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji: istotne
  • środki ostrożności: skojarzenie stosować z ostrożnością; należy monitorować objawy toksyczności leku:
  • obserwacje: zwiększa się toksyczność atorwastatyny w połączeniu z klarytromycyną; klarytromycyna zwiększa toksyczność atorwastatyny.
  • opis interakcji/co należy monitorować: klarytromycyna może zwiększać stężenie atorwastatyny w surowicy poprzez hamowanie CYP3A4 prowadząc do wzrostu ryzyka miopatii i/lub rabdomiolizy. W badaniu wykazano, że klarytromycyna zwiększa stężenie maksymalne (Cmax) i AUC atorwastatyny o odpowiednio 82% i 56%. Odnotowano przypadek pacjenta z dekompensacją cukrzycy i neuropatią, u którego doszło do rozwoju rabdomiolizy i ostrej mononeuropatii podczas skojarzonego stosowania leków. Należy monitorować pacjenta pod kątem oznak miopatii i/lub rabdomiolizy (np. ból mięśni, osłabienie) podczas podawania skojarzenia.

 

Przypadek drugi:

  • Pacjent leczony lekiem z substancją czynną: werapamil. Leczenie długotrwałe.
  • Lek ma następujące wskazania: Nadciśnienie tętnicze. Choroba wieńcowa (stany charakteryzujące się zaopatrzeniem mięśnia sercowego w tlen), w tym: przewlekła stabilna dławica piersiowa, niestabilna dławica piersiowa (z narastającym bólem, bólem w spoczynku), dławica Prinzmetala, dławica po zawale mięśnia sercowego bez niewydolności serca, gdy nie jest wskazane stosowanie leków β-adrenolitycznych. Zaburzenia rytmu serca tj.: napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie/trzepotanie przedsionków z szybkim przewodzeniem przedsionkowo-komorowym (z wyjątkiem zespołu Wolffa-Parkinsona-Whitea lub zespołu Lowna-Ganonga-Levinea).
  • Zapytanie do systemu: czy można włączyć do leczenia lek z substancją czynną: klarytromycyna.
  • Lek ma następujące wskazania: Zakażenia wywołane przez drobnoustroje wrażliwe na klarytromycynę: zakażenia górnych dróg oddechowych (np. zapalenie gardła wywołane przez paciorkowce, zapalenie zatok); zakażenia dolnych dróg oddechowych (np. zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc); ostre zapalenie ucha środkowego; zakażenia skóry i tkanek miękkich (np. liszajec zakaźny, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie tkanki łącznej, róża, ropnie); zakażenia zębów i jamy ustnej (np. ropień okołowierzchołkowy, zapalenie ozębnej); rozsiane lub zlokalizowane zakażenia Mycobacterium avium lub Mycobacterium intracellulare; zlokalizowane zakażenia Mycobacterium chelonae, Mycobacterium fortuitum lub Mycobacterium kansasii; zapobieganie rozsianym zakażeniom wywołanym przez kompleks Mycobacterium avium (MAC) u pacjentów zakażonych HIV (liczba limfocytów CD4 >100/mm3); zakażenie Helicobacter pylori (u pacjentów z owrzodzeniem dwunastnicy i potwierdzonym diagnostycznie zakażeniem), w skojarzeniu z preparatami hamującymi wydzielanie soku żołądkowego oraz innym antybiotykiem.
  • Odpowiedź z systemu:
  • ciężkość interakcji: umiarkowana
  • prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji: ograniczone
  • środki ostrożności: skojarzenie stosować ze szczególną ostrożnością; należy klinicznie monitorować pacjenta
  • obserwacje: klarytromycyna nasila działanie werapamilu
  • opis interakcji/co należy monitorować:równoległe stosowanie werapamilu i klarytromycyny może prowadzić do podwyższenia stężenia werapamilu w surowicy i nasilenia jego działania. Klarytromycyna może hamować metabolizm werapamilu związany z izoenzymem CYP3A4. W dwóch raportach opisano nasilenie działania werapamilu (przypadki zawrotów głowy, omdleń, bradykardii, hipotensji) występujące podczas równoległego stosowania. Należy monitorować pacjentów pod kątem nasilenia działania werapamilu i w razie potrzeby obniżyć jego dawki.

     

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies, zapisywane na urządzeniu użytkownika, w celu dostosowania zachowania serwisu do indywidualnych preferencji użytkownika, ewentualnego logowania i podtrzymania sesji (tam, gdzie jest to wymagane) oraz w celach statystycznych. Użytkownik ma możliwość samodzielnej zmiany ustawień dotyczących cookies w swojej przeglądarce internetowej.
Korzystając ze strony wyrażają Państwo zgodę na używanie plików cookies, zgodnie z ustawieniami przeglądarki.

×