Moduł Interakcje leków Pharmindex

Moduł Interakcje leków Pharmindex

Moduł Interakcje Leków Pharmindex to system kontroli interakcji pomiędzy lekami, skutecznie wspierający pracę lekarza i zwiększający bezpieczeństwo terapii. Jego celem jest ułatwienie codziennej pracy lekarza oraz umożliwienie szybszego podejmowania decyzji terapeutycznych. Stała kontrola interakcji znacznie wpływa na zwiększenie bezpieczeństwa terapii oraz ułatwia jej zmianę.

Moduł umożliwia kontrolę interakcji na dwóch płaszczyznach. Podstawowym sposobem kontroli interakcji jest wybranie z listy dowolnych nazw handlowych leków i sprawdzenie poziomu interakcji, jaki zachodzi pomiędzy nimi.

m baza lekow 4

Moduł Interakcje Leków Pharmindex oferuje zaawansowane rozwiązanie, jakim jest możliwość kontroli interakcji w trakcie wystawiania recepty. Dzięki temu w prosty sposób można sprawdzić interakcje pomiędzy aktualnie przepisywanymi lekami, w momencie umieszczania ich na recepcie. Wynik kontroli prezentowany jest w postaci szczegółowego opisu i czytelnego diagramu, gdzie poziom interakcji oznaczany jest kolorami.

Wyżej opisane sposoby użycia systemu kontroli interakcji istotnie wpływają na zwiększenie wygody i szybkości pracy lekarza.

Kluczowym elementem całego rozwiązania jest merytoryczna zawartość bazy interakcji.
Moduł zawiera informacje o wystąpieniu potencjalnej interakcji pomiędzy lekami sklasyfikowanymi według nazw substancji czynnych (molekuł). Moduł opiera się w swoich zasadach działania na medycynie opartej na faktach (EBM - evidence based medicine), a informacje o interakcjach są pozyskiwane z fachowej prasy medycznej zarejestrowanej na liście filadelfijskiej czasopism (ISI). Dodatkowo każda najmniejsza informacja o potencjalnej interakcji oraz toksyczności jest odnotowywana oraz aktualizowana w bazie.

m baza lekow 5

Informacje o interakcji pomiędzy lekami są prezentowane w sposób przejrzysty oraz zgodny z doniesieniami najnowszej medycyny, co pozwala lekarzowi bezpiecznie wdrażać terapię dla pacjenta.
Dzięki wykorzystaniu informacji zawartych w module, lekarz może w szybki sposób zmienić terapię, jeżeli występuje ryzyko potencjalnej interakcji pomiędzy lekami. System podpowie lekarzowi jak prowadzić pacjenta podczas stosowania leków z uwzględnieniem interakcji pomiędzy nimi.

Substancje czynne są zgrupowane w klasy interakcji. Każda interakcja zachodzi pomiędzy dwoma klasami i jest opisana przez następujące warunki:

  • ciężkość (skala opisowa) np.: przeciwwskazanie; unikać jeżeli to możliwe; poważna; wymagana szczególna ostrożność; wymagana ostrożność; umiarkowana; o małym znaczeniu; nieistotna klinicznie; nie ustalona
  • siła interakcji (skala numeryczna od 1 do 5) i odpowiadające im opisy
  • prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji (skala opisowa) np.: ustalone; istotne; ograniczone; nie ustalone
  • środki ostrożności (forma opisowa) np.: należy dostosować dawki obu leków; należy dostosować dawkę leku; leki należy podawać oddzielnie; należy unikać skojarzenia; znaczenie kliniczne nie ustalone: należy obserwować ewentualne objawy interakcji; należy rozważyć zastosowanie alternatywnych i/lub dodatkowych metod antykoncepcji; należy potwierdzić w literaturze; należy zmniejszyć dawkowanie leku; nie mieszać; należy zwiększyć dawkowanie leku; interakcja nieistotna klinicznie; należy monitorować zapis EKG; należy kontrolować stężenie elektrolitów we krwi itd.
  • obserwacje (forma notatki) np.: Paracetamol i jego pochodne zmieniają parametry farmakokinetyczne Lamotriginy. Paracetamol może zwiększać klirens lamotryginy, co może powodować obniżone efekty jej działania. Jedno z badań wykazało, iż chroniczne stosowanie paracetamolu, zmniejszało AUC i okres półtrwania lamotryginy (o odpowiednio 20% i 15%) i zwiększało ilość niezmienionej lamotryginy w moczu. Chociaż efekty kliniczne są mało prawdopodobne, należy mieć świadomość potencjalnej konieczności zwiększenia dawki lamotryginy
  • referencje - zbiór czasopism medycznych najczęściej czytanych przez środowisko medyczne oraz farmaceutyczne zarejestrowanych na liście filadelfijskiej czasopism (ISI)

Moduł Interakcje Leków Pharmindex zawiera dzisiaj 6 264 interakcji pomiędzy lekami.

Praktyczne wykorzystanie:

Pacjent leczony lekiem z substancją czynną: atorwastatyna (łac. atorvastatin). Leczenie długotrwałe.
Zapytanie do systemu: czy można włączyć do leczenia lek z substancją czynną: klarytromycyna (łac. clarithromycin).

Odpowiedź z systemu:

  • ciężkość interakcji: poważna,
  • prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji: istotne,
  • środki ostrożności: należy unikać skojarzenia,
  • obserwacje: zwiększa się toksyczność atorwastatyny w połączeniu z klarytromycyną; klarytromycyna zwiększa toksyczność atorwastatyny.
  • opis interakcji/co należy monitorować: klarytromycyna może zwiększać stężenie w osoczu i toksyczność inhibitorów reduktazy HMG-CoA poprzez zahamowanie ich metabolizmu, zależnego od CYP3A4. Badanie wykazało, że klarytromycyna zwiększała AUC i Cmax atorwastytyny, odpowiednio 1,8 i 1,6 krotnie. Dodatkowo były doniesienia o pojedynczych przypadkach wystąpienia rabdomiolizy przy równoległym stosowaniu klarytromycyny i symwastytyny, lowastytyny i atorwastytyny. Jeśli jednoczesne stosowanie jest nieuniknione, należy przerwać stosowanie pacjenta pod kątem oznak mipatii i/lub rabdomiolizy jeśli wymagana jest dłuższa antybiotykoterapia.

 

Szczegółowe informacje o funkcjonalności znajdują się w instrukcji obsługi.
Zamów moduł Interakcje leków Pharmindex.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies, zapisywane na urządzeniu użytkownika, w celu dostosowania zachowania serwisu do indywidualnych preferencji użytkownika, ewentualnego logowania i podtrzymania sesji (tam, gdzie jest to wymagane) oraz w celach statystycznych. Użytkownik ma możliwość samodzielnej zmiany ustawień dotyczących cookies w swojej przeglądarce internetowej.
Korzystając ze strony wyrażają Państwo zgodę na używanie plików cookies, zgodnie z ustawieniami przeglądarki.

×